![]() | |||
Górzyniec 2015 r. |
Technikę mokrego kolodionu wynalazł Frederic Scott Archer w 1851r. Miał ona zastąpić znacznie bardziej skomplikowaną dagerotypię. Pozwalała ona na wykonywanie fotografii w czasie krótszym niż dagerotypii i talbotypii i pozwalała na uzyskanie negatywu szklanego o bardzo dużej ostrości, który można było łatwo powielać. Stała się techniką dominującą aż do lat 80-tych XIX wieku, do momentu wynalezienia suchej płyty żelatynowej. Technika mokrego kolodionu ma dwa warianty: negatywowy i pozytywowy (tzw. ambrotypia). W pierwszej otrzymujemy obraz negatywowy na przeźroczystym szkle, który możemy kopiować na papierze światłoczułym. W drugiej odmianie, czyli ambrotypii - otrzymujemy obraz pozytywowy na podłożu szklanym przezroczystym i nieprzezroczystym (najlepiej czarnym ). Należy pamiętać, że odwrócony obraz na podłożu nieprzezroczystym jest odwrócony. W przypadku stosowania przezroczystego podłoża musimy podłożyć pod szklaną płytkę czarny papier lub zalakierować ją na czarno od spodu. Jako podłoża używano powszechnie w XIX wieku poczernionej, żelaznej blaszki - wtedy uzyskiwano tzw. ferrotyp. Charakterystyczną cechą mokrego kolodionu jest to, że cały proces należy wykonać w ciągu 15-20 minut gdy warstwa kolodium pokrywającego płytkę jest jeszcze mokra, gdyż po tym czasie zasycha i dalsza jej obróbka chemiczna nie jest możliwa. ![]() |
Jelenia Góra 2010 r. |
![]() |
Karkonosze 2010 r. |
![]() | |||||||||||||||
Górzyniec 2015 r. |
![]() |
Górzyniec 2015 r. |
Receptura na kolodium półtonowe:
jodek kadmu 40 g
jodek amonu 18,3 g
bromek kadmu 6,8 g
alkohol etylowy 1000 ml
Po rozpuszczeniu jedną część powyższego roztworu mieszamy z 3 częściami kolodium 2%.
Wywoływacz półtonowy:
siarczan żelaza 40 g
kwas octowy lodowaty 30 ml
alkohol 96% 30 ml
woda 1000ml
Utrwalacz:
tiosiarczan sodu 200 g
woda 1000ml